Er zijn momenten waarop een samenleving moet beslissen wat voor soort toekomst ze wil. Vandaag is zo’n moment. Terwijl onze sectoren, transport en logistiek, dit land dag en nacht draaiende houden, voelt het alsof onze rechten, onze bescherming en onze waardigheid steeds meer onder druk komen te staan door de maatregelen van de Arizona-regering.
België heeft nog steeds zo goed als hét beste sociaalzekerheidssysteem ter wereld. Maar we moeten ons de vraag durven stellen: hoelang nog? Want wat jarenlang vanzelfsprekend leek, staat vandaag op het spel. Pensioenrechten worden afgebouwd, arbeidsvoorwaarden worden uitgehold, flexibiliteit wordt opgedrongen alsof het een natuurwet is. En het automatische indexmechanisme, dat onze koopkracht beschermt, wordt keer op keer in vraag gesteld door dezelfde stemmen, die van Bouchez en De Wever. Het zijn ook zij die geen probleem zien in miljardencadeaus aan bedrijven. En recent leek ook de voorzitter van Vooruit toegevingen te willen doen wat die index betreft.
Laat ons het nog eens duidelijk zeggen: wie de index aanvalt, valt de werknemers aan! In sectoren met zwaar, onregelmatig en ondergewaardeerd werk, precies onze sectoren, is dat niet minder dan sociaal onrecht.
Een nieuw record!
Een recent rapport van de Nationale Bank van België wijst op een absoluut record! België geeft jaarlijks maar liefst 25 miljard euro subsidies en investeringssteun aan bedrijven. En dat terwijl de regering op zoek is naar 10 miljard euro om het gat in de begroting toe te rijden. De bedrijven krijgen onder meer een loonsubsidie voor nacht- en ploegenarbeid en overuren.
Deze overheidssteun zou niet mogen dienen om de winsten extra te verhogen, maar wel om jobs te verbeteren of te creëren, dienstverlening te versterken en werknemers te ondersteunen. En wat zien we: KBC-bank maakt bijna 10 miljoen € winst … per dag!
Wordt het geen tijd om eens te bekijken of er niet zwaar geknipt kan worden in al die steunsystemen voor bedrijven, waar enkel de aandeelhouders rijk van worden!?
De sociale zekerheid kraakt, niet door werknemers, maar door keuzes die boven ons hoofd gemaakt worden
Wat zien we in de praktijk op de werkvloer? Verhoogde werkdruk, zwaardere uurroosters, afbouw van de toeslagen voor nachtwerk, lonen die achterophinken en weinig of geen investeringen in of voor werknemers. Een voorbeeld? Voor een werknemer in de logistiek komt de nieuwe regeling rond nachtarbeid neer op een verlies van € 340 per maand. Toch een aanzienlijk bedrag!
Het zijn opnieuw de werknemers die flexibiliteit moeten slikken, koopkracht verliezen en langer moeten werken voor minder pensioen. Dat is niet alleen oneerlijk. Dat is onverantwoord beleid. Het staat in grote tegenstelling met de miljonairstaks die werd voorgesteld, maar door politieke partijen zoals MR, met Bouchez als grootste roeper, telkens opnieuw wordt tegen gehouden.
Bovendien wordt de sociale zekerheid ondermijnd door flexi-jobs en nepstatuten (zoals interimcontracten van onbepaalde duur) die de vaste jobs uit de markt concurreren en geen bijdrage leveren aan ons socialezekerheidsstelsel.
In de autobus- en autocarsector alleen al is 55,68% van de chauffeurs gepensioneerd. Zij werken dus in de sector als bij-job om hun pensioen aan te vullen. In het tweede kwartaal van 2025 werden 15,76% van de totale diensten uitgevoerd door een flexi-jobber. Dat wil zeggen dat voor meer dan 1/6de van de uitgevoerde jobs door de werkgevers geen sociale zekerheid werd betaald zoals voor een gewone job. Jobs die door werklozen zouden kunnen worden uitgevoerd.
Waarom wij nu in actie komen?
In de bus- en carsector liep het recent mis: de werkgevers willen geen sociaal akkoord onderhandelen! Ondanks jarenlange steun en ondanks de duidelijkheid op de werkvloer dat de grens bereikt is. Het sectoraal overleg is afgesprongen.
De boodschap aan duizenden chauffeurs is helder: er komt niets bij. Geen betere lonen, geen betere rusttijden, geen betere voorwaarden.
Daarom roepen we in de autobus- en autocarsector op tot drie actiedagen op 24, 25 en 26 november.
Drie dagen waarop werknemers tonen dat ze zich niet verder laten wegduwen.
Drie dagen waarop de stem van de chauffeur zwaarder weegt dan de stilte van directiekamers.
In alle andere transportsectoren — wegvervoer, logistiek, koerierbedrijven, luchtafhandeling… – leggen we op 26 november met een algemene staking het werk neer en blijven we thuis.
Wij leggen het werk neer om de Arizona-regering te wijzen op een aantal feiten:
Dit is het moment om te tonen wie dit land draaiende houdt. Dagen waarop wij zeggen, genoeg is genoeg!
Frank Moreels
Voorzitter BTB-ABVV
Na de massale vakbondsbetoging op 14 oktober, de nationale stakingsdag van 26 november in aantocht en het uitstel van de begroting tot kerstmis, blijft BTB-voorzitter Frank Moreels zich vastbijten in zijn rol als stem van de transportarbeiders.
Wat staat er op het spel? Wat hebben we al kunnen afremmen? En waarom moeten we nu volhouden? Lees dit zeer actuele interview over sociale afbraak, politieke verantwoordelijkheid, én syndicale slagkracht.
De Arizona-regering rolt een beleid uit dat werknemers laat betalen voor de cadeaus aan bedrijven. Wat vandaag op tafel ligt, raakt rechtstreeks aan jouw loon, jouw toekomst en jouw rechten. Dit zijn de vier belangrijkste redenen waarom staken op 26 november noodzakelijk is.
1. Je loon zit op slot: De komende jaren geldt er 0 % loonmarge: geen ruimte voor echte loonsverhogingen. Intussen deelt de regering wel gul lastenverlagingen uit aan bedrijven. De loonindex bleef overeind dankzij Vooruit, maar een indexsprong staat opnieuw op het besparingsmenu van De Wever.
2. Je pensioen gaat achteruit: De Jambonmalus dreigt tot 25 % pensioenverlies te veroorzaken bij vervroegd pensioen. Wie geen 35 jaar loopbaan haalt, elk met minstens 156 gewerkte dagen, of onvoldoende totaal effectief gewerkte dagen heeft (7.020), wordt gestraft. Dat treft vooral deeltijdsen, vrouwen en langdurig zieken. Bovendien worden zware beroepen, SWT en landingsbanen keihard aangepakt.
3. Vakbonden liggen onder vuur: Sociaal overleg wordt systematisch genegeerd. Protest wordt gecriminaliseerd. De regering viseert openlijk de vakbonden — precies de organisaties die werknemers moeten beschermen.
4. Flexibiliteit wordt de norm: De regering wil nachtwerk overal mogelijk maken, maar nachtpremies verdwijnen voor nieuwe nachtwerkers in tal van sectoren. Flexi-jobs en mini-contracten worden bijna universeel ingevoerd. Het gevolg: minder zekerheid, meer uitbuiting.
En alsof dit nog niet genoeg is, kondigen N-VA en MR al aan dat dit nog maar het begin is. De komende jaren willen ze miljarden besparen op werknemers en op de sociale zekerheid. Dus daarom leggen wij het werk neer.
Vanaf 3 november verstuurt het Sociaal Fonds Transport & Logistiek de documenten voor jouw syndicale premie van € 145 én de berekening van je eindejaarspremie.
Beide attesten zitten samen in één enveloppe, let dus op wat je weggooit.
De syndicale premie krijg je zodra je attest correct is ingevuld en bezorgd. De eindejaarspremie wordt vanaf 20 december uitbetaald, op basis van het rekeningnummer dat het Fonds van jou heeft.
Gebruik je de E-box? Dan vind je je eindejaarspremie mogelijk digitaal en zit er op papier maar één document in je enveloppe.
Check dus zeker of alles klopt. En vergeet niet: ook uitzendkrachten hebben recht op een eindejaarspremie!
De Europese Arbeidsautoriteit (ELA) heeft 2025 uitgeroepen tot het jaar van de sociale zekerheid. In tijden waarin duizenden chauffeurs nog steeds onvoldoende beschermd zijn was dit een belangrijk thema waarop BTB aanwezig moest zijn.
Opnieuw werd duidelijk dat in het complexe kluwen van Europese regelgeving de coördinatie van sociale zekerheid in Europa hopeloos achter loopt op de realiteit van het moderne wegvervoer. Malafide transportbedrijven maken handig gebruik van verschillen tussen lidstaten en verschuiven chauffeurs, bedrijven en verantwoordelijkheden over de grenzen heen om zo sociale bijdragen te ontwijken. Gevolgen? Onvoldoende of zelfs niet beschermd bij ziekte, geen sociaal vangnet wanneer je werkloos wordt en geen opbouw van pensioenrechten omdat een chauffeur überhaupt niet weet in welk land hij/zij is tewerkgesteld.
Verbouwereerd stelden we vast dat tijdens de conferentie werkgeversorganisaties uit de Europese transportwereld zonder schaamte durfden stellen dat ze alles goed opvolgen en durven zeggen dat 90% van hun leden en hun chauffeurs in regel zijn.
BTB kwam tussen met een scherpe analyse en kaartte aan dat het Europees vrachtvervoer een oneerlijk speelveld is geworden. Sommige lidstaten, waaronder ook Bratislava waar ELA is gevestigd, zijn een paradijs voor het organiseren van sociale dumping. Als BTB staan we met beiden voeten in de realiteit en zien we elke week op snelwegparkings in België en Europa dat 90% NIET in orde is. Vaak omdat chauffeurs gedwongen worden de regels aan hun laars te lappen, omdat werkgevers simpelweg zeggen: “Rijden want de pakkans is nihil en als je gepakt wordt betalen we de boete met plezier”. Het is onbegrijpelijk dat een overtreding op de lange rust in Polen amper €12 kost.
BTB pleitte dan ook krachtig voor nauwere samenwerking tussen de lidstaten bij controles en harmonisering van boetes in de EU. Alleen met consequente handhaving kan de bescherming van werknemers en eerlijke concurrentie worden gegarandeerd.
Europese regelgeving moet niet enkel bestaan op papier, ze moeten daadwerkelijk worden toegepast. Het Mobility Package is een stap vooruit maar heeft teveel mazen in het net en de sociale zekerheid blijft het zwakke punt in het Europees vracht en personenvervoer.
Samen met ETF blijft BTB druk zetten om de instanties, voor een eerlijk Europa, met gelijke regels en bescherming van werknemers.
Voor de sectoren Verhuis en Brandstof hebben we een nieuw protocolakkoord gesloten. Zo’n akkoord bepaalt jouw maaltijdcheques, tijdelijke werkloosheid, aanvullend pensioen, de verschillende cao’s, en andere sociale voordelen waar jij als werknemer recht op hebt.
Een belangrijk onderdeel: de sociale partners engageren zich om de strijd tegen sociale fraude verder op te drijven. Het sociaal fonds zal hiervoor extra middelen voorzien, zodat eerlijke bedrijven en correcte werknemers niet langer de dupe zijn.
Wil je weten wat dit akkoord concreet voor jou verandert? Klik hieronder voor alle details per sector.
De voorbije weken werd opnieuw duidelijk hoe precair de situatie is in de bussector. Een bus van De Lijn werd door de politie uit het verkeer gehaald omdat de papieren en nummerplaten niet in orde waren — een symptoom van wat BTB al maanden aankaart: gebrek aan veiligheid, onderhoud en organisatie bij Hansea en De Polder. Voor ons is veiligheid geen formaliteit maar een basisrecht. Elke chauffeur, elke passagier en elke omstaander heeft recht op een bus die technisch én administratief tiptop in orde is. BTB-ABVV blijft hierop wegen, lokaal en centraal.
Maar tegelijk zetten ook de werkgevers in de bus- en carsector de sector verder onder druk. Na de eerste onderhandelingen voor het sociaal akkoord 2025-2026 hebben ze duidelijk gemaakt dat ze niets willen geven: geen koopkracht, geen maaltijdcheques, geen fietsvergoeding, geen vaste contracten voor schoolbuschauffeurs, geen antwoorden op de wildgroei aan flexi-jobs, geen erkenning van anciënniteit. Respect voor het beroep? Onbestaande.
Daarom breiden we onze actie uit: op 24 en 25 november leggen we samen met de nationale stakingsdag van 26 november het werk neer. Uit respect voor ons beroep, uit zorg voor veiligheid en uit woede over het blijvende gebrek aan garanties, oplossingen en waardigheid.
Naar vaste traditie herdacht BTB op 1 november onze overleden kameraden en collega’s uit de haven. We stonden ook stil bij Louis Major, oud-voorzitter en grondlegger van de Wet-Major, het statuut dat tot vandaag de veiligheid, waardigheid en zekerheid van havenarbeiders beschermt. Zoals Marc Loridan het zei: de wereld verandert, maar de strijd voor respect en rechtvaardigheid blijft even noodzakelijk.
BTB blijft waakzaam. De druk op sociale bescherming, pensioenen en het havenstatuut neemt toe, maar onze boodschap blijft dezelfde: rechten blijven alleen bestaan als we ze blijven verdedigen.
In de decembereditie van be motion brengen we een uitgebreid eerbetoon aan Louis Major, precies 40 jaar na zijn overlijden.
Altijd herdacht, nooit vergeten. 🌹
Op 15 oktober organiseerde de Europese Commissie (DG MOVE) in Brussel een conferentie over één grote vraag: hoe maken we transportbanen aantrekkelijker voor jongeren? Tijdens de voormiddag gingen jongeren uit heel Europa in gesprek met transportbedrijven, beleidsmakers en experten. Hun ideeën en verwachtingen werden later die dag teruggekoppeld aan DG MOVE-directeur Magda Kopczyńska.
BTB-Youth was er ook bij, met onder meer Maxim Moons, chauffeur in de haven van Antwerpen, die mee de stem van jonge werknemers uit de sector bracht. Voor hem was het een leerrijke dag, maar ook een gemiste kans. “Het event ging over arbeiders en transportwerkers, maar de zaal zat vooral vol studenten en hoogopgeleide profielen,” zegt hij. Echte vertegenwoordigers van de werkvloer ontbraken.
Ook de aanpak mocht volgens hem praktischer: “De uitwisseling was interessant, maar werd begraven onder een theoretische PowerPoint die te weinig ruimte liet voor echte dialoog.” De meest waardevolle momenten? De gesprekken tussen jonge transportwerknemers
uit verschillende landen, wél de realiteit van de sector.
BTB blijft die jongerenstem naar voren schuiven. Want wie het werk doet, moet ook gehoord worden.
Onder druk van de Internationale Transportarbeidersfederatie (ITF) en de Europese Transportarbeidersfederatie (ETF) werden de nieuwe ‘Richtlijnen voor eerlijke arbeidsmarktdiensten voor migrerende vissers’ door de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) vorige week in Genève aangenomen.
De nieuwe richtlijnen zetten de standaard voor de manier waarop migrerende vissers moeten worden geworven, tewerkgesteld en beschermd op zee en zijn grotendeels gebaseerd op eerder werk van onder andere de BTB binnen ETF in de visserijsector.
“Migrantenvissers zijn te lang onzichtbaar geweest in de wereldwijde visindustrie – ze worden geconfronteerd met misbruik en uitbuiting in hun essentiële werk om vis op ons bord te krijgen. Dit zijn essentiële werknemers die verstoken zijn gebleven van cruciale rechten”, aldus Jacques Kerkhof, federaal secretaris van de BTB voor de Visserij. Vissers die in een ander land gaan werken dan waar ze vandaan komen, zijn amper beschermd en lopen extra risico op slechte contracten, misbruik of onveilige omstandigheden.
Met deze richtlijnen wil de ILO daar een einde aan maken. Ze leggen duidelijk vast hoe werving moet gebeuren, welke arbeidsovereenkomsten nodig zijn, hoe klachten kunnen worden ingediend, en welke controles en handhaving landen moeten organiseren. De bedoeling: eerlijke wervingspraktijken, transparantie en respect voor de rechten van elke visser aan boord.
Maar dit gaat niet alleen over vissers van ver weg. Het is ook goed nieuws voor onze vissers, wiens job in toenemende mate bedreigd wordt door goedkope buitenlandse krachten. Want hoe sterker de internationale regels zijn, hoe moeilijker het wordt om goedkope, slecht beschermde arbeidskrachten in te zetten die de arbeidsnormen naar beneden duwen. De nieuwe ILO-lijnen zorgen voor meer gelijkheid op zee: dezelfde basisrechten voor iedereen, dezelfde bescherming, dezelfde duidelijkheid
Op 17 november trok de ETF-afvaardiging voor de binnenvaart naar Boedapest voor overleg met de Donau-Commissie. Dat is geen detail: de binnenvaart maakt de laatste jaren een sterke inhaalbeweging door, met meer schepen, meer vracht én een groei van cruises op zowel de Rijn als de Donau. Modernisering, vergroening van de vloot, opleiding en certificering van bemanningen… het zijn allemaal thema’s die vandaag hoog op de agenda staan.
Waar de Rijncommissie wetgeving vastlegt die door veel landen wordt gevolgd, werkt de Donau-Commissie anders: ze vertegenwoordigt tien lidstaten en coördineert de uitdagingen en evoluties op de rivier. Precies daarom was het belangrijk dat ETF Binnenvaart ook daar mee aan tafel zat.
We zijn dan ook bijzonder trots dat ETF werd uitgenodigd als observator én vanaf 2026 volwaardig zal deelnemen aan de werkgroepen. Dat betekent dat werknemers eindelijk hun stem kunnen laten horen én mee bepalen welke thema’s besproken worden, er werd zelfs expliciet gevraagd om zelf agendapunten aan te brengen.
Zoals de delegatie het zelf verwoordde: “We zijn als ETF IWT zeer blij dat we ook hier erkend worden als partner en vertegenwoordiger van de werknemers in de binnenvaart.”
Deze kans laten we niet liggen: zo kunnen we de arbeids- en loonvoorwaarden in de regio actief blijven verdedigen.
