Georges-Louis Bouchez en Brigitte Bardot
Ik lees in de dagbladen dat Georges-Louis Bouchez beweert dat hij opkomt voor de koopkracht van de werkende mens. Er hoort blijkbaar zelfs een nieuwe slogan bij: “Moins d’état pour plus de pouvoir d’achat”. Zijn ministers krijgen de opdracht om overal te herhalen hoe de MR de koopkracht van Jan en alleman beschermt.
Eerlijk? Als ik dat lees, zakt mijn broek af.
Het is een beetje alsof ik zou beweren dat ik zelf Brigitte Bardot ben. Iedereen die mij kent, weet dat dit niet klopt. Ik voldoe op geen enkele manier aan het schoonheidsideaal van deze Franse filmster in haar jonge jaren. Wel, met de uitspraken van Georges-Louis Bouchez is het net zo: iedereen die naar de feiten kijkt, weet dat het niet waar is.
Maar Bouchez is niet van zijn eerste leugen thuis.
Wie kijkt naar de politiek van de MR binnen de Arizona-regering, ziet geen bescherming van koopkracht - maar een systematische afbouw ervan. Dat is geen mening, dat is de realiteit van de maatregelen die vandaag op tafel liggen en deels al beslist zijn.
Neem het pensioendossier.
De hervormingen die onder impuls van de MR worden doorgedrukt, zijn duidelijk: mensen langer laten werken en hen uiteindelijk minder pensioen geven. Voor wie vroeger wil stoppen, dreigen financiële sancties, mee door de pensioenmalus. Dat betekent concreet ook dat duizenden werknemers die vandaag al zware jobs uitoefenen, nog langer zullen moeten doorgaan - vaak tegen een lagere pensioenuitkering.
Dat is geen versterking van koopkracht. Dat is het tegenovergestelde. En daar stopt het niet.
De Arizona-regering heeft flexibiliteit tot prioriteit gemaakt. Dat klinkt mooi, maar in werkelijkheid betekent het dat de grenzen van arbeid steeds verder worden opgerekt.
Flexi-jobs worden uitgebreid. Vrijwillige overuren worden opgedreven. De beperkingen op nachtarbeid verdwijnen en weekendwerk wordt verder genormaliseerd.
Het resultaat is telkens hetzelfde: meer werken, minder bescherming en meer druk op lonen en arbeidsvoorwaarden.
Dat heeft twee duidelijke gevolgen.
Ten eerste: de koopkracht van werkenden komt onder druk te staan. Ten tweede: de sociale zekerheid wordt uitgehold door minder bijdragen en meer uitzonderingsregimes.
En toch blijft Georges-Louis Bouchez beweren dat hij de koopkracht verdedigt. Gelukkig trapt niet iedereen in dat verhaal. De Waalse bevolking begint steeds duidelijker te zien dat de verklaringen van Bouchez niet meer zijn dan populistische propaganda. Bij de verkiezingen van juni 2024 haalde de MR nog ongeveer 28,2% van de stemmen in Wallonië, waarmee ze de grootste partij werd.
Maar vandaag ziet het plaatje er helemaal anders uit.
In recente opiniepeilingen zakt de MR naar ongeveer 21%, wat neerkomt op een verlies van een kwart van haar kiezers. In Brussel bijvoorbeeld daalt de partij van ongeveer 21% naar minder dan 17%. De trend is dus onmiskenbaar: het vertrouwen brokkelt af.
En dat is geen toeval.
Het is precies daarom dat Georges-Louis Bouchez zich vandaag krampachtig probeert te profileren als de verdediger van de werkende mens. Niet omdat zijn beleid dat bewijst, maar omdat de realiteit hem inhaalt. Want laat ons eerlijk zijn: het beleid dat vandaag gevoerd wordt, is niet gericht op wie werkt. Het is gericht op wie al veel heeft.
Als men het écht menens zou zijn met de koopkracht van de werkende bevolking, dan zou men het geld halen waar het zit. Bij de grote vermogens. Bij zij die miljoenen verdienen en vandaag niet in verhouding bijdragen aan het geheel.
Maar dat is net wat Georges-Louis Bouchez systematisch weigert.
Elke ernstige discussie over een eerlijke fiscaliteit wordt afgeblokt. Zelfs een belasting op de grootste vermogens is voor hem onbespreekbaar. Terwijl net daar de middelen liggen om een sociaal rechtvaardig beleid te voeren. Want stel je voor: met een eerlijke bijdrage van de sterkste schouders zou men kunnen investeren in pensioenen, in sociale bescherming, in betere lonen en in publieke diensten.
Maar dat is een keuze die deze regering niet maakt.
Georges-Louis Bouchez zorgt dus helemaal niet voor de koopkracht van wie werkt. Wel integendeel. De politiek van de Arizona-regering is een frontale aanval op de koopkracht, op de sociale zekerheid en op de waardigheid van arbeid.
Als Bouchez beweert dat zijn beleid de werkende mens beschermt, verkoopt hij geen verhaal — maar pure fictie. De realiteit is dat werkenden zullen moeten betalen.Tenzij ze zich organiseren, zich verzetten en druk blijven uitoefenen voor een koerswijziging.
Frank Moreels
Voorzitter BTB-ABVV
12 mei: iedereen naar Brussel voor onze koopkracht!
Na maanden van protest tegen de aanvallen van de Arizona-regering staat de sociale beweging nog altijd stevig in haar schoenen. Daarom roept het gemeenschappelijk vakbondsfront op tot een nieuwe nationale betoging op 12 mei in Brussel. We komen op voor jouw rechten en om jouw koopkracht te beschermen.
Werknemers beloofden afgelopen najaar een hete herfst en die belofte zijn we nagekomen. Met tien… zelfs honderduidzendduizenden kwamen we op straat om de sociale afbraak een halt toe te roepen en de regering te laten terugkomen op hun beslissingen. Dat leverde al concrete bijsturingen op, het absolute bewijs dat strijd loont!
Toch zien we bijna dagelijks nieuwe aanvallen die ons rechtstreeks raken:
- De druk op werkzoekenden en zieken wordt verhoogd.
- Onze pensioenen worden bedreigd.
- De koopkracht wordt aangetast via een 'indexsprong light'.
- Werkomstandigheden verslechteren door de uitbreiding van flexi-jobs.
Wij leggen ons daar niet bij neer. We maken van 12 mei een sleutelmoment. Onze kracht zit in onze eenheid en ons aantal. Hoe talrijker we zijn, hoe sterker onze stem klinkt. Samen hertekenen we de machtsverhoudingen!
H&M Ghlin: Directie weigert antwoorden, personeel legt werk neer
Op vrijdag 24 april hebben de werknemers van het distributiecentrum H&M Logistics in Ghlin het werk neergelegd. Na de eerdere aankondiging dat de site moet sluiten, weigert de directie nog steeds om duidelijke antwoorden te geven over de toekomst van de 440 bedreigde banen.
440 jobs op de helling
Op 5 maart kondigde H&M de intentie aan om het centrum in Ghlin te sluiten. De modeketen wil de activiteiten verhuizen naar centra in Spanje en Italië. Volgens de directie kampt hun Europees logistiek netwerk met overcapaciteit, maar voor de 440 medewerkers in Henegouwen betekent dit vooral grote onzekerheid.
Directie ontwijkt
Sinds de aankondiging zijn er verschillende vergaderingen geweest in het kader van de wet-Renault. Maar in plaats van open kaart te spelen, blijft de directie ontwijkend antwoorden met vage en onduidelijke uitleg. Zelfs op cruciale vragen over het voortbestaan van de site kwam geen helder antwoord. Voor de werknemers was de maat vol: zij beslisten tijdens een personeelsvergadering om op vrijdag 24 april met onmiddellijke ingang te staken.
Intimidatie van uitzendkrachten
De spanningen liepen die vrijdag verder op toen de directie de solidariteit probeerde te breken. Philippe Dumortier, secretaris bij BTB, getuigt over de harde aanpak van de directie: "Op 24 april heeft de vertegenwoordiger van de directie zware druk uitgeoefend op de interimkrachten die solidair waren met de acties van de werknemers. Er werd zelfs opdracht gegeven aan het interimkantoor om hen nooit meer op te roepen."
Deze pure intimidatie is onaanvaardbaar. BTB laat dit niet zomaar passeren. Er is al een e-mail gestuurd naar de directie van de regio Zuid-Europa om uitleg te eisen, maar voorlopig blijft het daar ijzig stil. Wij blijven strijden voor respect en werkzekerheid in Ghlin!
Mei = ook maand van strijd, trots en overwinning!
Mei is voor de 'vakbond' een drukke en belangrijke maand. We komen niet alleen op straat voor de uitdagingen van vandaag maar we vieren ook onze verworvenheden en herdenken de overwinning op de haat.
1 mei: Onze dag, onze strijd
Eén mei is dé feestdag van de arbeidersbeweging en van niemand anders! Het is de dag waarop we laten zien dat onze welvaartsstaat het resultaat is van collectieve strijd. Een sterke sociale zekerheid, goed onderwijs en stevige overheidsdiensten zijn geen geschenken, maar verwezenlijkingen waar we trots op mogen zijn. Juist nu onze rechten onder druk staan door de plannen van de Arizona-regering, trekken we over heel België de straat op.
>> 1 mei bij jou in de buurt
8 en 10 mei: Nooit meer fascisme
Op 8 mei vieren we de overwinning op nazi-Duitsland in 1945. Met de opkomst van extreemrechts is deze dag vandaag belangrijker dan ooit. We herdenken en waarschuwen, zodat zowel jong als oud beseft welke gruwelen haat en uitsluiting veroorzaken. Dit jaar is er extra aandacht voor de rol van de vrouw in het verzet.
BTB-ABVV neemt actief deel aan de herdenkingen en roept iedereen op om mee te doen. Laten we samen een vuist maken tegen uitsluiting en van 8 mei opnieuw een officiële feestdag maken!
Afspraak:
- Vrijdag 8 mei: Activiteiten doorheen het hele land.
- Zondag 10 mei (11.00 u): Herdenking in het Fort van Breendonk.
DIT MAG JE NIET MISSEN:
De Zoo van Antwerpen wordt op 29 augustus dé arena van de toekomst!
Heb jij je agenda al bij de hand? Want op zaterdag 29 augustus 2026 strijkt MovimenT voor de tweede keer neer in de zalen van de iconische Zoo van Antwerpen. Na de mooie eerste editie schakelen we dit jaar nog een versnelling hoger. Hoe ziet die wereld er morgen uit? Hoe beïnvloeden technologie en geopolitiek onze jobs en onze democratie? MovimenT is geen saai congres, maar een bruisend (en gratis) inspiratiefestival waar we de antwoorden samen formuleren.
De line-up: Internationale klasse en kleppers van eigen bodem
We lossen vandaag drie nieuwe namen die je absoluut niet mag missen.
- Professor David Criekemans: De man die de wereldpolitiek begrijpt als geen ander. Hij fileert voor ons de geopolitieke verschuivingen die ook onze economie raken.
- Analiste Imke Courtois: Over veerkracht, groepsdynamiek en de kracht van een team.
- Journalist Steven Decraene: De bekende VRT-journalist neemt ons als moderator mee achter de schermen van Europa en de grote wereldvraagstukken.
Zij voegen zich bij de indrukwekkende lijst namen die je al op moviment.eu vindt. En geloof ons: dit is nog maar het begin!
Waarom jij hier móét zijn:
- Luister naar (inter)nationale topsprekers en ga in debat over democratie, economie en innovatie.
- Ontmoet gelijkgestemden in een unieke, informele setting.
- Familievriendelijk event
Geen babysit gevonden? Geen probleem! Wij voorzien een bewaakte 'funzone' voor kinderen tot 12 jaar. Terwijl jij je laat inspireren, beleven de kids de dag van hun leven onder professionele begeleiding.
De inschrijvingen openen in mei 2026. Noteer het met stip in je agenda, want de plaatsen zijn beperkt. Op is écht op!
.png?etag=%222fa3e-69e9d5ee%22&sourceContentType=image%2Fpng&ignoreAspectRatio&resize=797%2B239&extract=0%2B0%2B797%2B211)
Geen cent voor bommen, elke euro naar ons!
Vredesbetoging 14 juni 2026
De wereld staat in brand en miljarden vloeien naar wapens, terwijl werknemers en gezinnen de prijs betalen. De EU wil 800 miljard euro extra uitgeven aan bewapening. Dat is onaanvaardbaar: dat geld hoort naar onze gezondheidszorg, ons onderwijs en waardig werk te gaan, niet naar moordmachines.
Terwijl wij in België moeten besparen op onze koopkracht, lijken militaire uitgaven plots wel vanzelfsprekend. Wij eisen een ander perspectief: vrede, dialoog en investeringen in mensen. Kom op 14 juni naar Brussel en laat je stem horen voor sociale welvaart in plaats van oorlog.
Wereldwijd onrecht: zeelieden gijzelaars van geweld en hebzucht
De wereld staat in brand. Van Oekraïne tot het Midden-Oosten, conflicten woeden en onschuldige slachtoffers vallen. Maar er is één groep slachtoffers die té vaak onzichtbaar blijft, gevangen tussen hamer en aambeeld op de wereldzeeën: de zeelieden.
Terwijl wij met één klik spullen bestellen die van de andere kant van de wereld komen, staan we er zelden bij stil hoe die goederen hier geraken. Liefst 85 tot 90 % van alle wereldwijde handel verloopt via zeeën en oceanen. En op elk van die reusachtige schepen zitten mensen. Mensen zoals jij en ik, die hun job doen in steeds gevaarlijkere omstandigheden.
Gevangen in de vuurlinie
De illegale oorlog in het Midden-Oosten en de spanningen rond de Straat van Hormuz hebben een hallucinante tol geëist. Duizenden zeevarenden zitten letterlijk vast in de frontlinie. In de regio zitten naar schatting 20.000 bemanningsleden geblokkeerd op schepen die de Golf niet kunnen verlaten. Hun veiligheid wordt dagelijks ernstig bedreigd door aanvallen.
"Op ieder zeeschip zitten ongeveer 20 onschuldige mensen die niet van hun schip kunnen, die ieder moment aangevallen kunnen worden," zegt Jacques Kerkhof, federaal secretaris BTB Maritieme sectoren. "Deze traumatische situatie moet stoppen."
De beelden liegen niet. Een schokkende video van ITF (International Transport Workers' Federation) laat zien hoe raketten inslaan in de nabijheid van schepen, terwijl de bemanning doodsangsten uitstaat. Dit is geen ver-van-mijn-bedshow; dit is de rauwe realiteit voor de mensen die onze economie draaiende houden.
Een crisis die ons allemaal raakt
De weigering van grootmachten als Iran en de VS om constructief te praten heeft niet alleen menselijke gevolgen. De topman van het Internationaal Energieagentschap waarschuwde recent dat de oorlog in Iran de ‘grootste energiecrisis ooit’ kan veroorzaken. De impact op energieprijzen is nu al voelbaar, maar de echte prijs wordt betaald in menselijk lijden.
Tijd voor wereldwijde syndicale actie
Voor BTB-voorzitter en president-elect van de ITF, Frank Moreels, is de maat vol. "Dit conflict is veel meer dan een regionale crisis", waarschuwt hij. Zeevaarders zijn de eerste slachtoffers: "Ze zitten vast in een oorlogszone, zonder bevoorrading, loon of veilige doorgang, terwijl hun fysieke en mentale gezondheid snel achteruitgaat."
In zijn recente edito maakt Moreels duidelijk dat het tijd is voor de vakbonden wereldwijd om een vuist te maken. Solidariteit stopt niet aan de landsgrenzen.
BTB eist actie
De International Transport Workers' Federation (ITF) probeert samen met overheden en de International Maritime Organization (IMO) oplossingen uit te werken. Er wordt geëist:
- Veilige maritieme corridors zodat schepen de conflictgebieden kunnen verlaten.
- Betere bevoorrading voor de bemanningen die vastzitten.
- Vlotte bemanningswissels en evacuaties.
Wij veroordelen al het geweld en roepen op tot een onmiddellijk staakt-het-vuren. Zeelieden zijn géén doelwit. Ze verdienen respect, bescherming en de garantie dat ze veilig kunnen terugkeren naar hun families.
Hoe zou jij je voelen als je in deze situatie zou zitten?
Jacques Kerkhof,
Federaal secretaris
BTB Maritieme sectoren
Beluister: Frank Moreels over de zeelieden in de vuurlinie
Op 10 april 2026 was onze voorzitter, Frank Moreels, te gast bij 'De Ochtend' op Radio 1. In een indringend gesprek legt hij uit waarom de situatie voor zeelieden in het Midden-Oosten onhoudbaar is geworden. Hij roept op tot dringende internationale actie om de veiligheid van de bemanningen te garanderen en de humanitaire crisis op zee te stoppen.
"Zeelieden zitten vast in een conflict waar ze niets mee te maken hebben. Het is tijd dat hun veiligheid prioriteit wordt", aldus Frank Moreels.
Activeren zonder te investeren? De transportsector dreigt opnieuw de dupe te worden
De transportsector kampt al jaren met een hardnekkig tekort aan chauffeurs. Honderden vacatures blijven openstaan en het beroep staat nog steeds bovenaan de lijst van knelpuntberoepen. Werkgevers schuiven daarom langdurig werklozen naar voren als deel van de oplossing. Begrijpelijk, want er is potentieel en er zijn succesvolle voorbeelden.
Maar wie denkt dat dit vanzelf zal gebeuren, onderschat de realiteit. Net nu meer mensen richting werk moeten worden begeleid, wordt tegelijk bespaard op de nodige middelen. Onder impuls van Vlaams minister van Werk en Onderwijs Zuhal Demirworden bij de VDAB opleidingen ingekort, trajecten geschrapt en begeleiding afgebouwd, met een sterke focus op snelle doorstroom.
Daardoor dreigt net de vooropleiding te verdwijnen, terwijl die cruciaal is voor mensen die nog niet meteen inzetbaar zijn. De gevolgen zijn duidelijk: minder instroom, hogere drempels en gemiste kansen, zeker voor ondervertegenwoordigde groepen zoals vrouwen en mensen met diverse achtergronden.
Het beleid dreigt zo zijn doel voorbij te schieten. Enerzijds wil men sneller activeren, anderzijds verdwijnen de instrumenten om dat duurzaam te doen. Het risico is dat mensen sneller uit het systeem vallen zonder door te stromen naar jobs zoals chauffeur.
Voor de sector is dat een slechte zaak. Het tekort los je niet op met druk alleen, maar met investeringen in opleiding en begeleiding.
Als BTB-ABVV zijn wij duidelijk: langdurig werklozen verdienen een echte kans. Dat betekent investeren in trajecten die werken, en inzetten op duurzame tewerkstelling in plaats van snelle uitstroom.
Detachering: regels botsen op realiteit
De Europese Arbeidsautoriteit European Labour Authority (ELA) stelde samen met DG EMPL nieuwe richtlijnen voor om de controle op gedetacheerde vrachtwagenchauffeurs te versterken. Tijdens een workshop met meer dan 400 deelnemers, waaraan ook BTB-ABVV deelnam, werd een stapsgewijze aanpak voorgesteld: nagaan waar een chauffeur werkte, of er sprake is van detachering en of het correcte loon werd betaald.
Maar tussen theorie en praktijk gaapt een kloof. De richtlijnen gaan uit van betrouwbare documenten, terwijl chauffeurs vaak niet begrijpen wat ze ondertekenen. Contracten zijn complex of opgesteld in een andere taal, wat controle bemoeilijkt en rechten ondergraaft.
Ook de basisdata blijkt wankel. Tachograafgegevens en transportdocumenten vormen de kern van controles, maar zijn in de praktijk vaak onvolledig of onbetrouwbaar. Als die basis niet klopt, wordt elke controle problematisch.
De richtlijnen zijn dus een stap vooruit, maar het zwakke punt blijft de looncontrole. Complexe betalingsconstructies en ondoorzichtige loonstromen maken misbruik moeilijk opspoorbaar.
Voor BTB-ABVV is het duidelijk: regels alleen volstaan niet. Contracten moeten begrijpelijk zijn, gegevens betrouwbaar en loonstructuren transparant. Daarnaast moeten vakbonden effectief kunnen optreden, onder meer door loon te kunnen vorderen waar de arbeidsovereenkomst werd afgesloten.
Getuigenis uit de platformeconomie legt pijnpunten bloot
De platformeconomie blijft groeien, maar achter het ogenschijnlijk flexibele model schuilt vaak een harde realiteit. Dat bleek nog maar eens tijdens het Vlaams Comité over precaire arbeid, waar Jonas, BTB-delegee bij Takeaway, een krachtige en eerlijke getuigenis bracht over de werkomstandigheden van fietskoeriers.
Van vaste jobs naar interimwerk
Volgens Jonas is de evolutie bij Takeaway duidelijk en verontrustend: vaste contracten verdwijnen stilaan uit beeld. Nieuwe werknemers worden vandaag voornamelijk via interimcontracten aangeworven. Dat zorgt voor een constante onzekerheid bij koeriers, die nooit weten hoe lang ze hun job kunnen doen. Die onzekerheid wordt nog versterkt door het verdwijnen van de zogenaamde ‘hubs’. Dat waren fysieke ontmoetingsplaatsen waar koeriers elkaar konden treffen, ervaringen uitwisselen en steun vonden bij collega’s. Die plekken waren cruciaal voor het sociale weefsel onder de koeriers. Vandaag zijn veel van die hubs gesloten, waardoor koeriers meer geïsoleerd werken.
Organiseren in moeilijke omstandigheden
Om dat isolement te doorbreken, nam Jonas zelf initiatief. Hij richtte een WhatsApp-groep op om in contact te blijven met de fietskoeriers. Het is belangrijk dat hij als delegee manieren vindt om zijn collega’s te bereiken en te ondersteunen. Veel koeriers werken immers met tijdelijke contracten en leven in angst. Angst om hun job te verliezen, angst om zich uit te spreken uit schrik dat het gevolgen heeft voor hun contract.
Werkdruk en schijnzelfstandigheid
De problemen beperken zich niet tot Takeaway alleen. Koeriers die voor andere platformen werken, vaak als zelfstandige, kampen met gelijkaardige – of zelfs nog zwaardere – problemen. Ze staan onder constante druk om opdrachten te aanvaarden, worden opgejaagd door algoritmes en hebben nauwelijks bescherming. De combinatie van werkdruk, onzekerheid en gebrek aan sociale rechten maakt van de platformeconomie voor velen een bijzonder kwetsbare werkomgeving.
Waarom vakbondswerk essentieel blijft
De getuigenis van Jonas maakte één ding glashelder: vakbondswerk blijft broodnodig, ook – en misschien vooral – in nieuwe en flexibele sectoren. Het is precies daar dat werknemers het meest nood hebben aan bescherming, organisatie en een stem. De essentie van de vakbond is om slechte jobs beter te maken. En net dat blijft de uitdaging: ervoor zorgen dat ook in de platformeconomie waardig werk de norm wordt, in plaats van de uitzondering.
BTB Youth brengt de lente bij zorgcentrum De Mick
Onze jongeren van BTB Haven hebben eind maart opnieuw bewezen dat solidariteit geen grenzen kent. Naar jaarlijkse traditie trokken de militanten van BTB Youth naar zorgcentrum De Mick in Brasschaat voor de grote lenteschoonmaak.
Met een flinke dosis energie zorgden de jongeren ervoor dat het zorgcentrum er weer piekfijn bijligt voor het voorjaar. Dit is geen toevallige actie; de band tussen de transportbond en De Mick is historisch gegroeid en erg sterk. Tijdens deze traditie zetten de jongeren zich met volle overtuiging in voor de zorg voor anderen. Dit jaar lag de nadruk daarbij op stevig doorwerken, onze jonge havenarbeiders namen zonder aarzelen ook het zwaardere werk voor hun rekening.
BTB Youth zet zich in voor iedereen. Of het nu gaat om senioren of mensen die volop revalideren, onze jongeren staan paraat. Het toont aan waar de 'vakbond' voor staat: niet alleen vechten voor betere werkomstandigheden op de werkvloer, maar ook zorgen voor de meest kwetsbaren in onze samenleving.
Nationaal sociaal akkoord havens van België 2026-2027
Premies behouden, maaltijdcheques omhoog!
Op 30 maart 2026 werd een voorakkoord bereikt over het nationaal sociaal akkoord 2026-2027 voor de Belgische zeehavens. De definitieve teksten worden momenteel verder uitgewerkt, maar de krachtlijnen zijn duidelijk.
Binnen een beperkte onderhandelingsmarge konden we opnieuw een aantal belangrijke resultaten vastleggen. Zo blijft de cao90-premie behouden: €1.300 voor havenarbeiders en vaklui en €910 voor logistieke werknemers. Daarnaast komt er een veiligheidspremie bij het behalen van doelstellingen, goed voor een totaalbedrag van €500 voor havenarbeiders en vaklui en €350 voor logistieke werknemers. Ook de indexkoppeling van de lonen en de ondersteuning via de compensatiefondsen blijven behouden. Bovendien worden de maaltijdcheques vanaf juli 2026 met €2 verhoogd.
Op het vlak van eindeloopbaan blijven de bestaande stelsels van verminderde arbeidsgeschiktheid behouden tot eind 2029. Dat blijft voor veel collega’s een belangrijke zekerheid. Vanaf 2030 zal de leeftijd voor havenarbeiders, magazijnarbeiders en fruitsorteerders trapsgewijs worden opgetrokken. Voor meer info kan je terecht bij ons secretariaat Haven. Ook de anciënniteitsdagen en de mobiliteitsvergoedingen blijven behouden. De fietsvergoeding wordt vanaf 1 juli 2026 opgetrokken naar €0,30, volgens de lokale modaliteiten.
Daarnaast kijken we vooruit met nationale werkgroepen die onder meer de impact van automatisering, nieuwe technologieën en AI (slimme computersystemen) nauwgezet zullen opvolgen. Belangrijk is ook dat we een volledige sectorale opt-out voor flexi-jobs hebben bekomen, waardoor dit systeem niet van toepassing is binnen onze havens.
“Binnen de beperkte marge hebben we duidelijke resultaten geboekt. Wat belangrijk is voor onze mensen blijft overeind, en op enkele punten gaan we vooruit. Dat is waar dit akkoord voor staat.”- Marc Loridan, federaal secretaris BTB Havens.
Verhalen die verbinden: jong en oud in het Schipperswelzijn
Op 21 april 2026 kwam onze seniorenwerking, aangevuld met enkele leden van de jongerenwerking, samen in het Schipperswelzijn voor een bijzonder geslaagde activiteit.
De voormiddag stond in het teken van twee boeiende lezingen die op veel belangstelling konden rekenen. Historicus Dany Neudt bracht meeslepende verhalen over moed en verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog. Aansluitend deelde Ellen De Soete persoonlijke getuigenissen over de bevrijding en het belang van het levend houden van deze geschiedenis.
De combinatie van historische duiding en persoonlijke verhalen zorgde voor een sterke en beklijvende sfeer. De aanwezigheid van zowel de senioren- als jongerenwerking gaf de activiteit een extra dimensie, met waardevolle gesprekken en uitwisseling van ervaringen.
Na de lezingen was er ruimte om samen na te praten tijdens een gezellige lunch, wat duidelijk werd gesmaakt door de aanwezigen. De activiteit werd bijzonder positief onthaald en bevestigt het belang van zulke ontmoetingsmomenten binnen onze werking.
.jpg?etag=%223f38f-69e9e183%22&sourceContentType=image%2Fjpeg&ignoreAspectRatio&resize=303%2B227&extract=0%2B27%2B303%2B200&quality=85)
.jpg?etag=%2235a81-69e9e19a%22&sourceContentType=image%2Fjpeg&ignoreAspectRatio&resize=303%2B227&extract=0%2B27%2B303%2B200&quality=85)
